![rechtelijke uitspraken.png](/l/nl/library/download/urn:uuid:2ed168c9-dd25-4bf2-bda1-afa4026702a0/rechtelijke+uitspraken.png?scaleType=6&width=1900)
Een werknemer valt tijdens werkzaamheden op het dak zeven meter naar beneden en loopt letsel op. Tot hoever reikt de zorgplicht van de werkgever? Deze en twee andere recente voor HR interessante...
Een werknemer valt tijdens werkzaamheden op het dak zeven meter naar beneden en loopt letsel op. Tot hoever reikt de zorgplicht van de werkgever? Deze en twee andere recente voor HR interessante uitspraken worden hieronder uitgelicht.
1. Tot hoever reikt zorgplicht werkgever?
Een werknemer valt tijdens werkzaamheden aan een lichtstraat op het dak van een manege zeven meter naar beneden. De werknemer verklaart dat hij zich moest loskoppelen van de vallijn om een plaat te kunnen aanpakken waar hij anders niet bij kon. Hij loopt bij de valpartij letsel op en stelt zijn werkgever aansprakelijk, omdat die niet heeft voldaan aan zorgplicht. De werkgever had volgens de werknemer een kraan of verreiker moeten gebruiken voor het plaatmateriaal, er was geen doorvalbeveiliging aanwezig en er was te weinig werkruimte op het dak.
De werkgever vindt dat hij wel aan zijn zorgplicht heeft voldaan en meent dat de werknemer bewust roekeloos heeft gehandeld. Er waren voldoende veiligheidsmaatregelen genomen voor het werken op hoogte. De kantonrechter gaat daarin mee. Hij gaat ervan uit dat de werknemer zich voldoende bewust is geweest van de risico’s en gevaren van het werken op een hoog dak. Diens wisselende verklaringen werken niet in zijn voordeel. De ene keer verklaarde hij dat hij handelde uit nood, de andere keer was daar geen sprake van. De rechter gaat uiteindelijk uit van de verklaring dat hij zich heeft losgekoppeld om meer bewegingsruimte te hebben. Maar de werknemer onderbouwt onvoldoende dat zijn vallijn te kort was om de plaat aan te kunnen pakken. De werkgever is niet aansprakelijk.
Rechtbank Overijssel, ECLI:NL:RBOVE:2022:286 , 25 januari 2022
2. Een man, een man, een woord, een woord
Een werknemer ontvangt zijn ontslagbrief twee dagen te laat. De werknemer vindt dat de werkgever niet heeft voldaan aan de aanzegverplichting en vordert betaling van de aanzegvergoeding, plus de opgebouwde, niet-genoten vakantiedagen en gewerkte overuren. De werkgever stelt dat wel is voldaan aan de aanzegverplichting. Voor wat betreft de verlofuren beroept de werkgever zich op de afspraak met alle werknemers: deze hebben ingestemd om hun vakantiedagen en verlofuren op te nemen tijdens de sluitingsperiode en toekomstige verplichte sluitingsperiodes wegens covid-19. Vanwege deze afspraak kan de werknemer geen aanspraak maken op betaling van niet-genoten vakantiedagen en overwerk, meent de werkgever.
Van de rechter hoeft de werkgever de vakantiedagen niet uit te betalen. De afspraak stond weliswaar niet op papier, maar hij heeft het bestaan van het gentlemen’s agreement voldoende aangetoond met verklaringen van werknemers. De aanzegvergoeding moet de werkgever wel betalen. De wijze van bezorging is voor risico van de werkgever, aldus de rechter.
Rechtbank Den Haag, ECLI:NL:RBDHA:2021:16044, 29 november 2021
3. Bewust overslaan cliënt, ontslag op staande voet
Een werknemer in de thuiszorg moet een cliënt bezoeken. Deze heeft hartproblemen en is diezelfde week nog in het ziekenhuis geweest vanwege een hoge bloeddruk. Tijdens het rijden van haar route slaat de werknemer deze cliënt bewust over. Vanwege een wegomleiding zou ze moeten omrijden. Wel stuurt ze de cliënt en haar werkgever een tekstbericht. De werkgever probeert haar vervolgens te bellen, maar ze neemt niet op. Ze wordt op staande voet ontslagen vanwege werkweigering. De werknemer is het niet eens met het ontslag op staande voet.
Volgens de rechtbank levert de werkweigering een dringende reden op, die het ontslag op staande voet rechtvaardigt. In deze zaak speelt met name de ernst van de werkweigering een rol. Door het overslaan van de cliënt, is die laatste blootgesteld aan een gezondheidsrisico. Daarnaast speelt verder dat de werknemer al eerder was gewaarschuwd voor hetzelfde gedrag én dat zij op de zitting niet liet blijken de ernst in te zien van haar plichtsverzuim.
Rechtbank Midden-Nederland, ECLI:NL:RBMNE:2022:568, 16 februari 2022